ไข่มุกแห่งภาคใต้, เมืองสีแดง, อัญมณีแห่งโมร็อกโก? ¡มาราเกช คือสิ่งที่คุณมี! ไม่มีการขาดแคลนคำอธิบายขั้นสูงสุดเพื่ออธิบาย Marrakech. ถูกตัอง: เมืองอิมพีเรียล, ด้วยสถาปัตยกรรมที่โดดเด่น, เป็นทางแยกของวัฒนธรรม. ค้นพบประวัติศาสตร์ของ Marrakech หรือ Red City.
ประวัติของมาราเกช:
ราชวงศ์ ต้นกำเนิดของรากฐานของ Marrakech ย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 11. ในเวลานั้น, สุลต่าน ยุสเซฟ เบน ทัคไฟน์, แห่งราชวงศ์อัลโมราวิด, ตัดสินใจที่จะสร้างเครือข่ายชลประทานในพื้นที่แห้งแล้งนี้. ระบบอันชาญฉลาดนี้จัดหาน้ำให้กับประชากรและทำให้ต้นปาล์มต้นแรกเติบโตในสวนปาล์มที่มีชื่อเสียง.
อัลโมราวิด
ภายใต้แรงกระตุ้นของสุลต่าน, เดอะ วัฒนธรรมมาราเกช รวยขึ้น. ในความเป็นจริง, กลายเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและศิลปะที่สำคัญของโลกอิสลามอย่างรวดเร็ว, เช่นเดียวกับทางแยกทางเศรษฐกิจที่ทรงพลังระหว่าง Maghreb และแอฟริกาสีดำ. เนื่องจากพวกอัลโมราวิดเป็นคนที่มีศรัทธา, มีการสร้างอนุสาวรีย์มากมาย (มัสยิดและ โรงเรียนโคเรียน, o ที่คูบบา, เป็นน้ำพุสำหรับสรง) ข้าง ปาลาซิโอ ด้วยความเขียวชอุ่ม สวน. ผลงานเหล่านี้ทำให้เมืองและ, เมื่อราชวงศ์สวรรคตในศตวรรษที่ 12, ผู้สืบทอดของเขามีอัญมณีทางสถาปัตยกรรมที่แท้จริงอยู่ในมือ.
อัลโมฮัดส์
แต่การสืบราชสันตติวงศ์ไม่ได้ไม่มีปัญหา. Almohads กำจัด Almoravids และทำลายอาคารส่วนใหญ่. พวกเขาสร้างอาคารทางศาสนาขึ้นใหม่บนซากปรักหักพัง. เป็นกรณีที่มีชื่อเสียง มัสยิด คูทูเบีย, สร้างแทนพระราชวัง. ระบบชลประทานก็สมบูรณ์แบบ จากนั้นกลิ่นอายของมาราเกชก็แผ่ขยายไปยังสเปนที่เป็นมุสลิม.
เมอรินิดส์
หลังสงครามครั้งใหม่, ราชวงศ์ Merinid ประสบความสำเร็จจากราชวงศ์ Almohads. ช่วงเวลานี้สอดคล้องกับความเสื่อมโทรมของเมือง, จนถึงเมืองหลวงของจักรวรรดิ, ในประโยชน์ของ เฟซ.
ชาวสะเอียด
แต่ถึงอย่างไร, เมืองได้รับตำแหน่งกลับคืนมาในศตวรรษที่ 16 และเริ่มเปล่งประกายอีกครั้ง. ราชวงศ์ใหม่เข้าควบคุมอาณาจักร: พวกซาเดียน. รวยมาก, พวกเขาริเริ่มนโยบายอันยิ่งใหญ่ในการฟื้นฟูและตกแต่งเมืองให้สวยงาม. ในเมืองก็มีบ้าง ซากศพ ของราชวงศ์นี้.
ชาวอะเลา
มาราเกช มันสูญเสียสถานะเมืองหลวงอย่างเด็ดขาดในศตวรรษที่ 17, ตามความประสงค์ของราชวงศ์ Alawite, ที่ยังคงปกครองอยู่ในปัจจุบัน โมร็อกโก. ทนทุกข์ทรมาน, เมืองนี้รอให้ Moulay Hassan เข้ามามีอำนาจเพื่อฟื้นชื่อเสียง. สุลต่านผู้ยิ่งใหญ่องค์นี้ทำให้เป็นที่ประทับหลักของพระองค์. ช่วงเวลาของการปกครองในอารักขาของฝรั่งเศสและการสร้างเมืองใหม่ตามมา, แล้วความเป็นอิสระของประเทศใน 1955. ตั้งแต่นั้นมา, เมืองได้สัมผัสกับช่วงเวลาใหม่ของความเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจ, ต้องขอบคุณการพัฒนาการท่องเที่ยว, การปรากฏตัวของชนชั้นทางสังคมที่ร่ำรวยและการหลั่งไหลเข้ามาของฝรั่งที่เข้ามาตั้งรกรากอยู่ในเมืองโบราณ. ตอนนี้เขาแสดงวัฒนธรรมของเขาในพิพิธภัณฑ์ต่างๆ, เหมือนในมาราเกช.
